W zasadzie to nie film, bo akcja jest tu nietypowa i dość ascetyczna. „W sercu dziczy” to raczej hołd, nawet nie tylko dla psich żołnierzy w armii, a w ogóole dla psów, w ogóle dla zwierząt. Dla tych, co ufają człowiekowi bezwarunkowo. Wszystko, co ma tu miejsce, dzieje się albo się nie dzieje, prowadzi do psa. To on jest osią, a nie Brad Pitt. I to o nim w gruncie rzeczy mowa.